بي اجازه أو بردارد ، وبدون اعراض أو تملك كند ، واگر صاحب آن را نتوان معلوم كرد ودر حرم مكة پيدا نشده مىتواند به قصد اين كه ملك خودش است بردارد وواجب است كه هر وقت صاحبش پيدا شد ، چنانچه تلف نشده خود مال را واگر تلف شده بنابر احتياط واجب عوض آن را به أو بدهد . ( مسأله 2488 ) : هر گاه چيزى كه پيدا كرده داراى نشانه اى است كه به سبب آن مىتواند صاحبش را پيدا كند ، هر چند بداند صاحب آن سنى يا كافرى است كه اموالش محترم است ، چنانچه قيمت آن چيز به مقدار يك درهم برسد بايد از روزى كه آن را پيدا كرده تا يك سال در محل اجتماع مردم وهر جا كه احتمال داده شود كه صاحبش پيدا مى شود ، اعلان كند . ( مسأله 2489 ) : اگر شخص خودش نخواهد اعلان كند ، مىتواند به شخص مطمئنى بگويد كه از طرف أو اعلان نمايد . ( مسأله 2490 ) : اگر تا يك سال اعلان كند وصاحب مال پيدا نشود ، چنانچه آن مال را در غير حرم مكة پيدا كرده مىتواند آن را براي خود بردارد ، يا براي صاحبش نگهدارى كند كه هر گاه پيدا شد به أو بدهد يا از طرف صاحبش به فقراء صدقه بدهد ، واگر آن مال را در حرم پيدا كرده احتياط واجب آن است كه صدقه بدهد . ( مسأله 2491 ) : اگر پس از اعلان به مدت يك سال صاحب مال پيدا نشد ، ومال را براي صاحبش نگهدارى كرد ولى از بين رفت ، چنانچه در نگهدارى آن كوتاهى نكرده وتعدى يعنى زيادة روى هم ننموده ضامن نيست ، ولى اگر براي خود برداشته باشد وصاحب آن پيدا شود ضامن است ، واگر از طرف صاحبش صدقه داده باشد صاحبش مخير است بين آن كه به صدقه راضى شده يا عوض مالش را مطالبه كند ، وثواب صدقه براي صدقه دهنده باشد . ( مسأله 2492 ) : يابنده مال اگر عمدى به دستوري كه گذشت اعلان نكند ، معصيت كرده ، وباز هم واجب است اعلان كند . ( مسأله 2493 ) : اگر ديوانه يا بچه نا بالغ چيزى پيدا كند ، ولى أو مىتواند